ทำไมถึงต้องเชื่อว่า “เอดส์รักษาได้”      หลายๆ ครั้งที่บอกข้อมูลเรื่อง “เอดส์รักษาได้” กับใครต่อใคร ก็มักจะมีคำถามกลับมาว่า “แล้วมันรักษาได้จริงๆ รึ” หรือ “รักษาได้แต่ไม่หายมั้ง”

     โดยข้อเท็จจริงแล้ว “เอดส์” เป็นภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องอันเนื่องมาจากเชื้อเอชไอวีจนทำให้เกิดโรคติดเชื้อฉวยโอกาส เช่น ปอดอักเสบพีซีพี วัณโรค ตุ่มพีพีอี เชื้อราเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ฯลฯ    

     ซึ่งโรคต่างๆ ที่ว่ามานั้น รักษาให้หายได้ บางโรคสามารถกินยาป้องกันได้

     อย่างไรก็ตาม แม้จะทราบข้อมูลเหล่านี้ แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังรู้สึกว่า “มันไม่หาย” เพราะถึงอย่างไร เชื้อเอชไอวีก็ยังคงอยู่ในร่างกาย และจะทำลายภูมิคุ้มกันไปเรื่อยๆ จนเมื่อภูมิต่ำ โรคติดเชื้อฉวยโอกาสก็จะกลับมาอีก

     แน่นอนว่า เราไม่สามารถกำจัดเจ้าไวรัสเอชไอวีให้ออกไปจากร่างกายได้ เพราะไม่มีตัวยาชนิดใดสามารถกำจัดเชื้อไวรัสได้ แต่มียาควบคุมไม่ให้เอชไอวีเพิ่มจำนวน ทำลายภูมิคุ้มกัน ของเราได้

นี่แหละ...ที่เรียกว่าเอดส์รักษาได้

     ผู้ติดเชื้อคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เธอเองเคยได้รับข้อมูลเหล่านี้ แต่ไม่เคยเชื่อ

     ถามว่าทำไม....

     คำตอบง่ายๆ ก็คือ ก่อนหน้านั้นเคยได้ยินแต่ “เอดส์เป็นแล้วตาย” ทั้งยังเห็นตัวอย่างจากสามีและลูกที่เสียชีวิตด้วยโรคนี้ ยิ่งตอกย้ำว่าข้อมูลเรื่องเอดส์รักษาได้ ไม่น่าจะเป็นไปได้ หรืออย่างมาก การรักษาโรคติดเชื้อฉวยโอกาสก็แค่บรรเทาไม่ให้เจ็บปวด ทรมาน จากอาการของโรคเท่านั้น ไม่มีทางที่ร่างกายจะกลับมาแข็งแรง ทำงาน หรือใช้ชีวิตประจำวันแบบเดิมได้หรอก

     ในขณะที่ผู้ให้บริการอย่างหมอ พยาบาล หรือเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ก็ไม่เชื่อว่า “เอดส์รักษาได้” สิ่งที่ผู้ป่วยมักจะได้รับเมื่อไปรับบริการก็คือคำพูดปลอบใจที่ว่า “ทำใจนะ มันเป็นอาการของโรคนี้” ซึ่งไม่ช่วยให้ร่างกายหรือจิตใจของผู้ป่วยดีขึ้นแต่อย่างใด

     นั่นคืออดีตของผู้ติดเชื้อคนหนึ่งที่เคยต้องเผชิญกับความเจ็บป่วยจนเกือบจะเสียชีวิตเพราะไม่เชื่อว่าเอดส์รักษาได้

     นี่ล่ะ....เอดส์รักษาได้
     คุณล่ะ...เชื่อว่าเอดส์รักษาได้หรือเปล่า

ป.ล.แอบกระซิบนิดนึงว่า ผู้ติดเชื้อคนนี้อยู่กับเชื้อเอชไอวีมาไม่ต่ำกว่า ๑๕ ปีแล้วนะจ๊ะ